جعفر شهرى باف

332

طهران قديم ( فارسى )

غرغرهء آب پخته او درد دندان را رفع و جراحت و چرك و ناراحتى و سستى لثه را درمان مىكند . بخور و دود سرو ، حشرات خصوصا پشه را ميگريزاند . نوشيدن آب جوشاندهء برگ او با عسل رفع سرفهء كهنه و تقويت معده مىكند . آشاميدن سائيده او با شراب قطع خونريزى داخلى و علاج زخم و جراحت روده و منع ريختن مواد فاسد بمعده مىكند . پاشيدن سائيدهء صمغش بر جراحت بواسير سبب بهبود آن شده و در بينى كشيدنش درمان جراحت بينى مىكند . پاشيدن سائيده صمغ سرو با ( گلنار ) بر جراحات آب‌دار رافع رطوبت آن شده درمان جراحت مىكند . جويدن صمغ ، رفع آب‌ريزش دهان مىكند . چون ميوه و برگ او را با ( آمله ) و آب و سركه بپزند چندانكه كاملا پخته و متلاشى شود و سپس با روغن كنجد بجوشانند ، بستن ثقل او بر موى و ماليدن روغنش پس از شستن آن بر مو موجب سياهى رنگ و تقويت و بلندى مو شده و مانع ريختن آن ميگردد . ضماد پختهء برگ و ميوهء كوبيده او با موم و روغن زيتون بر معده سبب تقويت آن مىشود . خوردن آن مضر ريه و مصلحش خوردن لعاب كتيرا مىباشد . سريش علاج امراض : بادها ، باء ، مقعد ، سنگ كليه ، حيض ، جراحات ، درد پهلو ، سفتى و يبوست مزاج